Het was na de Toyzone van afgelopen mei dat mede-redacteur Marc opeens met het idee kwam dat het hem wel leuk leek eens in het buitenland een grote, 'echte' Transformers conventie op te zoeken. Dan kom je dus snel op de Britse TFnation uit. Dit is zo een beetje het grootste exclusieve Transformers event in Europa, waar ook allerlei Transformers beroemdheden op af komen en er panels zijn en weet ik wel wat. Dus na wat bezoekjes op Booking en Skyscanner hadden we de boel geregeld en zo gingen we 31 juli naar de TFnation in Birmingham!
De TFnation is een 3 daags event in het Hilton Bimringham Metropole hotel. Wij gingen enkel voor de zaterdag, 1 augustus, want we waren nog TFnation maagdjes dus wisten wij veel. De website deed in ieder geval niet echt zijn best om op tijd door te geven wat er allemaal zou gebeuren qua gasten, events en panels, maar we waren wel behoorlijk charijnig dat het Vince DiCola concert op de zaterdagavond al was uitverkocht. Gelukkig zat het vliegtuig al vol met Nederlandse Transformersfans die er al heel veel zin in hadden, dus de mood zat gelijk al goed.
Voor ons startte de dag in ieder geval met lang wachten in de rij tot de dealerhal open ging. Wat eigenlijk bij het terugblikken vrij overbodig was. Je kan een pond of 40 bijbetalen om een uurtje naar binnen te gaan, maar als de deuren open gaan, dan stroomt gewoon iedereen naar binnen. Of je nu vooraan of achteraan staat, iedereen gaat binnen dezelfde paar minuten naar binnen. Ding is dus wel gelijk maar te graaien bij de booth van In Demand Toys, want die hebben al de nieuwste figuren in huis. De stapels MTMTE Starscreams zag je voor je ogen verdwijnen.
Maar na de eerste aankopen ga je eens rondkijken en ontdek je wat er te vinden is. En dat is vooral: heel veel. Dit is echt op een totaal ander niveau als we kennen van Transformers events in de Benelux. 40 jaar aan Transformers geschiedenis komt hier samen, en zo een beetje alles wat er ooit is uitgebracht aan Transformers kan je hier wel terugvinden. Third Party, Haslab, Brave, Takara exclusief spul, dat ene figuur wat je al jaren zoekt, het is er allemaal wel te vinden. Je kan er met je koppie nauwelijks bij wat er allemaal tussen ligt, en al snel denk je niet meer over hoeveel er nu precies op je bankrekening staat. Een pond wordt al snel hetzelfde als een euro, en de flapjes vliegen er uit.
Plus hoe ontzettend Transformers gericht het allemaal was. Een paar standjes verkochten nog wat Gundams, Star Trek en iemand kon wat Metal Card Bots regelen, maar je beseft al snel dat we een Transformers only conventie nauwelijks meer voor elkaar kunnen krijgen hier in Nederland. Dat komt eigenlijk door de Brexit, waardoor veel Britse verkopers niet meer naar Nederland willen reizen om hun spul hier te verkopen. En als de Britten wegblijven, komen de Duitsers meestal ook niet opdagen, en zit je met een negatieve spiraal. Dus dankjewel Brexit, die er ook voor zorgt dat je al 20 pond kwijt bent aan een ESA en je daar moet werken met slechte mobiele verbindingen.
Dan zijn er nog de Transformers namen die er rondlopen. Het is jammer dat de TFnation zelf vrij laat waren met hun aankondigingen van hun gasten, en omdat het ook nog eens vrij snel na de San Diego Comic Con en de TFcon Toronto plaats vond liepen er wat agenda's over. Met Vince DiCola, Simon Furman, Nick Roche, Jim Sorenson, Jessica Carroll, James Alexander, Daran Norris, Andrew Wildman, Alex Milne was er aardig wat talent, maar naar mijn mening miste ik wat van de huidige supersterren van het Transformers fandom. Zoals van de Youtube kant, want Chris McFeely, Thew Adams, JobbytheHong, Emgo316 of ThatToyGuy zouden uitstekende gasten zijn.
Al kon ik ook niet te veel klagen, want ik kon tenminste Gavin Spence ontmoeten van TRDQ, die daar bezig was artwork te verkopen. Sowieso is het artwork daar van hoog niveau, en doe je jezelf tekort als je daar ook niet even stil blijft staan. Er was ook nog een stand die vrij briljante 3D geprinte props verkocht, zoals wapen replica's op menselijke grote, mocht je dus een Optimus Ion Blaster willen hebben waar je zelf mee kan rondlopen.
Dan waren er nog de panels. Zelf hebben we er maar twee bezocht, die van Nick Roche en die van Blokees. Nick Roche was behoorlijk interessant, over zijn comic carrière, die had zichzelf goed voorbereid. De Blokees presentatie was echter een stuk minder, met twee verkopers die eigenlijk een corporate praatje hielden, en aan het eind vooral moesten vertellen dat ze niks kunnen vertellen over wat Blokees van plan is qua nieuwe figuren en franchises. Wel hebben we gehoord dat de Script Reading op vrijdag avond wel zwaar de moeite was, maar tja, toen waren we er niet.
Wat wel eigenlijk het allerbeste is van de TFnation zijn de fans. Allereerst dus dat het allemaal Transformers fans zijn, en we weten allemaal dat het de meest geweldige personen op Aarde zijn. Maar ook was het publiek opvallend jong. Meer dan de helft was onder de 30, en de gemiddelde leeftijd lag behoorlijk onder die je van Nederlandse beurzen kent. In ieder geval was het een bijzonder zicht om het restaurant van het Hilton Hotel te zien dat vol zat met mensen die hun aankopen aan het uitpakken waren en ermee zaten te spelen.
Ook waren veel van de fans in Cosplay, en er was nogal werk van gemaakt. Sommige Cosplays waren heerlijk obscuur, zoals de voluptueuze dame die gekleed ging als de Galvatron/Unicron fusie, de Hunter d'Orion Headmaster en iedereen die als zijn eigen OC creatie rondliep. Er was in ieder geval flink veel liefde in gestoken. En ook deelden sommige fans art uit van hun eigen OC creaties, zoals stickers of buttons.
Maar tja, we zouden Transinformatie.nl niet zijn als we ook nog eens wat flink konden zeiken. En er waren wat onderdelen van de TFnation die ons wat minder bevielen. Allereerst de venue. Het Hilton daar is niet echt de meest geweldige optie, met de vele, smalle gangen, deuren die slecht openden, vrij lage plafonds en niet echt genoeg ruimte. Je krijgt toch waardering voor bijvoorbeeld de Toyzone en Hendrik Collectables hoeveel ruimte ze bieden. Je zit daar bij dat vliegveld toch nogal in een uithoek. Al horen we wel van sommigen dat ze volgend jaar meer dealerruimte gaan vrijmaken, want dit is zo geen potje.
En je zit er toch best aan vast, want TFnation heeft een contract met het hotel. Waardoor je ook vast zit aan Birmingham zelf. En alhoewel Birmingham ook zijn leuke kanten heeft, laat een groot gedeelte van de stad mij Rotterdam Zuid weer laten waarderen. Veel van Birmingham is een grote gribuszooi, waar veel van een bouwput is, maar het centrum is grotendeels een ongeïnspireerd winkelcentrum geworden. Wij hebben ons goed vermaakt, door ook bijvoorbeeld naar het Black Country Living Museum in Dudley te gaan, en de Birmingham Art Gallery is vrij geweldig, maar voor Birmingham zelf hoef je eigenlijk niet te gaan.
Wat al helemaal niet hielp, was onze terugvlucht. We vlogen met KLM, dus na 3 uur wachten op Birmingham airport (een afschuwelijke vreetschuur zonder raampjes) dachten we in te stappen. En toen kregen we dus opeens het bericht dat de vlucht gecancelled was en we pas de volgende dag terug moesten vliegen via Dublin. Birmingham Airport heeft dan geen enkele helpdesk, en we moesten vervolgens 3 uur in de rij staan om aan wat grondstewardessen te vragen wat we dan de bedoeling was. Uiteindelijk moesten we slapen in een Ibis hotel op de parkeerplaats, waar ik volgens mij door bedwantsen ben gebeten.
Als dat trouwens nog niet afschuwelijk genoeg was, kon mederedacteur Marc de volgende ochtend nog niet eens inchecken, omdat KLM vergeten was zijn gegevens door te geven aan de andere luchtvaartmaatschappij. Het helpt dan ook niet dat de KLM telefonische klantenservice je in eerste instantie enkel wilt helpen met een AI-bot, die vooral bezig is je duurdere stoelen te verkopen. Uiteindelijk moest hij terugvliegen via Parijs, maar al met al heeft het terugreizen ons iets van 28 uur gekost en waren we dagen kwijt de stress ervan uit ons lijf te krijgen. En dan horen we ook nog andere horrorverhalen zoals die van Marcel, die zijn al ingecheckde bagage was kwijtgeraakt. Dat wil je niet horen als er een G1 Black Zarak in je bagage zit.
Het was nogal een domper, want de TFnation was wel ontzettend leuk. Marc kon helemaal los gaan met handtekeningen verzamelen en zeldzame comics vinden. Ik zelf ben meer een verzamelaar van nieuw spul, dus ergens krab ik mij toch een beetje achter mijn oortjes of ik ook niet gewoon een hoop geld aan een webshop uit kon geven. Echter, het zijn vooral de fans die het daar de moeite waard maken. Je komt daar vooral voor de vibes. En daar kan een complete flapdrol van een KLM niks aan veranderen.