Af en toe koop ik gewoon iets om het te proberen. Als de prijs zo laag is dat ik eigenlijk niet hoef na te denken, dan neem ik het mee. Zo ook deze Sonic en Tails 2-pack. Ik heb niet zoveel met Sonic, omdat ik een enigszins functioneel persoon ben en Fur suits vindt stinken. Maar hé, 2 deluxe figuren voor 20 euro, daar zeg ik geen nee tegen.
Ergens snap ik het ook wel dat er een Sonic x Transformers crossover bestaat, want Sonic is nog altijd een ding wat het opvallend goed doet bij kinderen. Voor een figuur wat nu meer goede films heeft dan goede games is nogal wat. Maar of dat dan ook mixt met Transformers....
Laten we eerst maar eens beginnen met 'Sonic' zelf, Blue Booster. En zijn design is nogal... ieuw. Weg zijn de vriendelijke proporties van Sonic met zijn grote hoofd, handen en voeten, en in plaats daarvan krijgen we een enge naakte borst, enorme schouders, rare beentjes en een groot gemis aan rode schoenen.
De gewrichten zijn dan ook gewoon simpelweg slecht verdeeld. De enkels hebben weinig ruimte, de schouders raken constant het hoofd, het gewicht is slecht gebalanceerd en uiteindelijk kan je er weinig mee. Terwijl Sonic juist in zijn games erg expressief is door zijn cartoony design is Blue Blooster een houten hork.
En dan heb ik het niet alleen over Sonic standaarden, maar ook die van Transformers. Dit figuur voelt meer als een Transformer uit het Combiner Wars tijdperk. Coole poses er mee maken of expressie er aan geven is niet echt te doen, en het is al snel makkelijker om Blue Booster in een standaard staande houding neer te zetten.
De attributen zijn ook crap. We krijgen met Blue Booster een gouden ring schild (okee, dat lakje goudverf is mooi maar dat is dan ook goud). Maar dan de ... euh... wat is dat ding eigenlijk? Een Power-Up ofzo? Ik heb geen idee en het komt eerder over een blender, en blijkbaar is het de bedoeling dat Blue Booster het vast kan houden als een gun, maar het lijkt er eerder op alsof hij een vissenkom vast heeft.
Maar het kan allemaal stukken erger, want we hebben ook nog Red Tail. Een rondlopend wrak van een vliegtuig dat Tails moet voorstellen. Alleen dat Tails met lelijke lange ledematen en een creepy verdeling van kleuren, alsof hij enkel in zijn onderbroekje rondloopt. Dat wil je niet een Transformer die een minderjarig personage moet voorstellen.
En je ziet weel dat Red Tail tot geen behoorlijke pose in staat is door al die vleugels en propellers in de weg zitten. Je kan de vleugels op de armen partsformen, maar teringjantje, pak Revenge of the Fallen Ransack er eens bij, die een soortgelijke alt-mode heeft maar alle bulk netjes achterin dumpt.
Maar kijk toch eens naar achteren. Wat een zooitje is het bij dit figuur. Dit figuur is van achteren dieper en breder dan dat hij lang is. En al die zooi kan nog eens verstoppend at zijn benen schrikbarend hol zijn. Het is alsof de alt-mode is neergestort en op de rug geplakt is.
Het ding is ook dat we heel veel Transformers hebben die in vliegtuigen veranderen. Zelfs propeller vliegen, zoals de eerder genoemde Revenge of the Fallen scout Ransack of Hunt for the Decepticons voyager Highbrow. Hier gebeurt het gewoon heel slecht, met als excuus dat de staart van het vliegtuig de twee staarten van Sonic moeten voorstellen.
Red Tail heeft met zijn booster tenminste nog een behoorlijk wapen en een geinig blast effectje (die gek genoeg niet gemaakt is van het materiaal waar normaal blast effecten van worden gemaakt). Maar dat hoofd.. die lelijke dode ogen, dat stomme neusje en die lamme kin, nergens voelt dit figuur als Tails zelf.
Waar deze figuren wel hun best in doen, is in hun alt-modes. We hebben hier de Speed Star uit de Sonic & Sega All Star Racing games en de Tornado uit Sonic the Hedgehog 2. Qua design is hier alle aandacht in gestoken. Maar ergens vraag je af hoe efficient het is, voor een serie die niet bekend staat om zijn voertuigen.
De Transformatie van Blue Booster naar de Speed Star is niet al te veel gedoe, en er zitten wat slimme dingen in zoals hoe de handen vast gaan zitten. Maar het vraagt ook om een hoop gedoe om de bubbledome aan de goede kant te krijgen. Maar tegelijkertijd loopt er dan een lelijke witte streep dwars door het figuur, en grote blauwe clips in de wielen.
Het autootje zelf is ook opvallend stubby. Meer breed zowat dan lang. Voor een serie die draait om snelheid voelt dit autootje gewoon niet snel. Alsof Sonic sneller is als hij gewoon gaat rennen. Toen Sonic & Sega All Stars Racing uit kwam, was er al de vraag wat Sonic aan moest met een auto, en nu hij zelf een auto wordt, voelt het nog dommer.
Red Tail doet het tenminste wat beter. Nu is een bi-plane al cool maar hij doet nog wat extra zijn best. Al het geel uit de robot mode verdwijnt, we krijgen wat extra grijs er bij en de cockpit en staart voelen lekker aerodynamisch. Plus hij komt ook nog eens met een landingsgestel, dat is ook niet echt een standaard met Transformers vliegtuigen.
Het knappe van Red Tail is dat alle robot onderdelen in de alt-mode verwerkt zijn. We zijn toch gewend met vliegtuig Transformers dat de robot ergens onder de alt-mode bungelt. In dat opzicht laat Red Tail de rest een poepie ruiken.
Maar het is bij lange niet genoeg om deze set te redden. Voor die 20 euro is het nog leuk om er even mee te kloten en daarna kan je het heus nog wel aan een dom kind op een vrijmarkt verkopen voor 15 euro, en dan is het voor beiden partijen een goeie deal. Maar je zou toch gek zijn als je hier de volle 60 euro voor te hebben betaald. Het is dus geen wonder dat je deze set overal flink afgeprijsd kan vinden, want ik kan er niet meer dan een 3 aan geven.