Zo een jaartje of 20 geleden had IDW Comics de Transformers licentie om er stripboekjes van te maken. Omdat ze in het begin ook niet goed wisten wat ze er mee aan moesten, gingen ze al vroeg van start met de Transformers Evolutions serie, wat een aantal losstaande verhalen in een andere tijdlijn moesten voorstellen. Nu bleef het enkel bij Hearts of Steel, die de Transformers meer in het wilde westen van de 19e eeuw plaatste, in het stoomtijdperk van de industriële revolutie.
De designs gingen al snel rond op het vroege interweb en fans begonnen te dromen over echte toys hiervan, waar de net beginnende third party industrie al snel op reageerde door die zelf te maken. Hasbro had er toch geen haast mee... tot nu toe. Opeens kregen we de Transformer Timelines aangekondigd, met voor het eerst officiële Hearts of Steel figuren.
En in eerste instantie was ik er helemaal down voor, ik vond het een grappig gebaar om 20 jaar later deze designs weer uit de kast te halen. Toen Gerrutcamaro ze ook nog eens in een uitverkoop had heb ik maar gelijk de twee sets aangeschaft om ze eens uit te proberen. Nou, dat had ik geweten.
Eerst maar even een disclaimer, want ik had te maken met een productiefout. Ondanks dat de verpakkingen totaal waren verzegeld ontbrak het servetje met de accessoires voor Optimus en Starscream in hun doos. Wat je niet van buiten kan zien, dus ik kan het Gerrutcamaro ook niet aanrekenen. Maar zuur is het wel. Vooral omdat Optimus zijn geweer en schild nodig heeft voor zijn transformatie. Dat was al gelijk dus geen goeie start.
Laten we eerst maar met Optimus beginnen, en jeetje, het gaat gelijk al mis. Zijn gevoel in de hand is totaal verkeerd. Het materiaal waar van hij gemaakt is voelt veel goedkoper aan dan wat we gewend zijn van de figuren uit de War for Cybertron, Legacy, Studio Series of Age of the Primes toylines. Alsof dit meer een deluxe is uit Earthspark of Cyberverse. Het plastic voelt dunner, lichter en vooral goedkoper.
Het figuur zelf werkt ook niet mee. Optimus zijn borst voelt meer aan als een wasmachine dan de voorkant van een stoomtrein, en zijn enorm brede schouders waaraan de armen bungelen geven hem een lompe look. In de comic waren zijn armen en benen veel breder, wat hem echt een bulky look gaf, maar nu voelt hij meer aan alsof hij aan de Ozympic is.
En alhoewel Optimus een best flinke deluxe is, voel je dat er gewoon niet in terug. Als je er geen andere deluxe naast zou zetten dan zou je eerder geloven dat hij idioot klein is, puur omdat zijn proporties hem geen goed doen. En het wordt nog veel erger als je hem transformeerd in een trein.
In de comic kwam Optimus nog met een hele wagon er achter, maar nu krijg je enkel het voorste locomotief gedeelte. Die er eerder uitziet alsof hij rondjes rijdt in een Disney park of één van de beste vriendjes is van Thomas the Tank Engine. Je moet zelfs je best doen er een trein in te ontdekken, zo lullig voet het. Wat ook trouwens niet helpt is dat hier dus een kachelpijp en een dakje achterop moet, maar die was Hasbro dus vergeten.
Megatron doet het iets beter, met het zwart en alle puntjes op zijn borst, en die mega grote wielen. Die enorm irritant zijn. Je kan geen behoorlijke pose uit dit figuur krijgen of de wielen zitten weer in de weg. En niet alleen die wielen, maar ook het richtmechanisme op zijn armen. Doordat zijn handen verkeerd om zitten naar mijn mening zijn z'n onderarmen extra breed waardoor ze nog sneller ruzie zoeken met de wielen.
Het voelt ook allemaal veel te clean aan. We hebben het hier over stoomtijdperk Transformers, een tijd waarin lassen nog niet was uitgevonden en je het moest hebben van klinknagels. Juist die ontbreken veel te veel naar mijn mening. Als het de cartoon moet nadoen, dan begrijp ik het wel, maar in de comic waren de figuren juist gritty uitgevoerd met veel donkere schaduwen waarop je juist al die klinknagels goed kon zien.
De transformatie van Megatron is omslachtig, door de grote wielen, maar ook opvallend eenvoudig. Je bent gewoon heel veel aan het kloten om die armen goed te krijgen, voordat alles past. Maar ook hier komen de gebreken tevoorschijn. Leuk dat bijvoorbeeld al die puntjes op de wielen geverfd zijn, maar nu krast de verf er vanaf als je er mee rolt. En waarom kan ik geen blast effecten in het kanon steken?
Qua looks is Bumblebee nog een beetje een lichtpuntje. Zijn boilerbuikje komt beter naar voren, net als het grijs bij zijn schouders. Hij voelt veel meer aan als een trein die een robot is geworden dan Optimus Prime, vooral omdat hij nu eens treinwielen met een drijfstang zichtbaar heeft.
Omdat zijn handen omlaag kunnen voor de transformatie kan je hem nog leuke poses aan laten nemen met zijn hamer, maar ook hier kom je er al snel achter dat zijn schouderstukken hopeloos in de weg zitten bij veel poses, al is het vanwege de vlakke hoek beter geregeld dan met Megatron. Maar omdat zijn oksels zo ver achterop het figuur zitten kan hij niet met zijn armen voor zijn buik heen werken.
Waar ik mij als designer dan wel druk om maak zijn die tandwielen op zijn benen. Waarom opeens, in zo'n klein venstertje? En nog geverfd ook. Leuk dat ze daarop hun best hebben gedaan, maar je krijgt echt het gevoel dat ze daar hun focus op hebben gelegd en heel veel hebben vergeten. Maar daar kom je achter bij Bumblebee zijn transformatie.
Die is namelijk een nachtmerrie. Je moet zijn hoofd in de boiler omklappen terwijl het hoofd vastzit aan een dunne plastic plank, maar dat kan alleen als de armen en de trein er omheen precies goed zitten, waar je dan minder dan een millimeter speling heb. Wat erop neerkomt dat je dit figuur telkens maar weer in en uit elkaar transformeert, om het hoofd er maar in te proppen. En dat terwijl het spatbord achterop er telkens maar vanaf valt, want deze figuren zetten totaal niet stevig in elkaar.
Wat moet ik zeggen dat Bumblebee een veel beter truttreintje is dan Optimus, want dat is immers Bumblebee zijn ding, hij is een klein trut dingetje. Maar een zichtbare drijfstang doet al heel veel voor hem, net als dat hij zijn naam aan de buitenkant heeft.
Starscream heeft er weer last er van dat hij teveel design heeft. De vleermuisoren op zijn hoofd en de vleermuisvleugels op zijn voeten zijn al erg veel. Waarom er van de instructies er een dakje op zijn hoofd moet, is mij ook een raadsel, het is al druk, terwijl er tegelijkertijd veel details verdwijnen in het grijze plastic van zijn benen en schouders.
Ik moet wel zeggen dat deze Starscream voor een deluxe je wel een behoorlijke vleugelwijdte geeft. We zijn gewend van Transformer vliegtuigen dat het meestal straaljagers zijn, met een klein vleugel oppervlak, maar Starscream pakt flink uit en het voelt eens niet al te goedkoop aan.
Behalve dan de ondervleugels. Die moet je bij het transformeren ombuigen en omdat ze zo dun en goedkoop aanvoelen is dat weer een enge bedoeling. En wat we nu weer vergeten, is dat de voorvleugels van Starscream in vliegtuigmode het luchtroer vormen, zoals de Wright Flyer, het eerste vliegtuig, had. Nu is het meer alsof Starscream zijn bovenkant transformeert en dan er in kleermakerszit er voor is gaan zitten.
Deze hele set voelt gewoon min aan, terwijl het origineel voor een premium prijs wordt verkocht. Het geeft mij echt het gevoel alsof hier het B-team op is gezet, nu ze geen Earthrise Deluxe figuren meer hoeven te ontwikkelen maar ze wel aan het werk moeten worden gehouden. Maar alles aan deze figuren voelt gewoon verkeerd, en om jullie nu 4 aparte reviews te geven waarin ik dus de boel aan elkaar zeur hou ik het nu bij gewoon 1 grote review waarbij ik gewoon iedereen een 3 geef.